
آدرس
استان کربلا، ۱۱ کیلومتری شمال غرب شهر کربلا، مسیر جاده کربلا - بغداد
در سرزمینی که هر گوشهاش نشانی از فداکاری و عشق به اهلبیت دارد، مرقدی آرام و مردمی در شمال غرب شهر کربلا جای گرفته است: حرم عون بن عبدالله (علیهالسلام). این زیارتگاه که در نزدیکی جاده کربلا به بغداد واقع شده، قرنهاست مأوای دلهای عاشقی است که به یاد یاران شهید امام حسین علیهالسلام قدم در راه میگذارند.
در میان مورخان و عاشقان اهلبیت، بر سر اینکه چه کسی در این مکان مدفون است، اختلافنظر وجود دارد. برخی باور دارند که او عون بن عبدالله بن جعفر طیار، فرزند حضرت زینب کبری (س) و از شهدای دلاور روز عاشورا است؛ جوانی که در رکاب امام حسین (ع) جنگید و پس از برادرش محمد، در میدان کربلا به شهادت رسید.
در مقابل، گروهی از پژوهشگران معتقدند این مرقد متعلق به شخصیتی دیگر به نام عون بن عبدالله از نوادگان امام حسن مجتبی (ع) مشهور به عون ابونجم است. به گفته سید جعفر اعرجی، او از سادات سرشناس کربلا بوده که در سهفرسخی شهر مزرعهای داشته و همانجا نیز از دنیا رفته است.
ماجرای شهادت عون فرزند عبدالله بن جعفر طیار، در منابع مختلف با تفاوتهایی روایت شده است. روایت مشهوری وجود دارد که بر اساس آن، عون همراه حبیب بن مظاهر برای دعوت از طایفه بنیاسد به یاری امام حسین (ع) از کربلا خارج شد و در مسیر بازگشت، با نیروهای عمر بن سعد روبهرو شده و در همان حوالی به شهادت رسید. این دیدگاه، دلیلی برای فاصله مقبره او از محل دفن سایر شهدای کربلا ارائه میدهد.
در مقابل، شیخ مفید و بسیاری از علمای بزرگ تأکید دارند که پیکر عون نیز همانند دیگر شهدا، در بخش ششگوشه حرم امام حسین (ع) دفن شده است. در این نقطه، ضریحی معروف قرار دارد که مدفن بسیاری از شهدای کربلا را در خود جای داده و برخی منابع عون را نیز از جمله مدفونان در این بخش میدانند.
در روز عاشورا، هنگامی که برادرش محمد به شهادت رسید، عون به میدان رفت و چنین رجز خواند:
إِن تُنكِروني فَأنَا ابنُ جَعفَر
شَهيدُ صِدْقٍ فِي الجِنَانِ أَزهَر
يَطيرُ فِيها بِجَناحٍ أَخضَر
كَفى بِهذا شَرَفاً فِي المَحشَر
ترجمه: اگر مرا نمیشناسید، من پسر جعفر هستم؛ شهیدی راستین که در بهشتها درخشان است، با بالهایی سبز در آنجا پرواز میکند و همین شرافت برای محشر بس است.
این ابیات، نماد جوانمردی و افتخار عون در روز عاشوراست؛ جوانی که نه تنها نسب والا داشت، بلکه معرفت و ایمان را در میدان عمل نشان داد.
بنای کنونی حرم به دوران صفویه بازمیگردد و در دوران قاجار نیز مرمت و کاشیکاری شده است. گنبد فیروزهای آن از دور خودنمایی میکند و فضای داخلی حرم، ساده اما پر از حال و هوای دلدادگی است. این زیارتگاه گرچه در محدودهای روستایی قرار دارد، اما بهسبب توسعه شهری تقریباً به بدنه شهر کربلا متصل شده است.
هر سال در روز سیزدهم صفر، مردم عراق، بهویژه بانوان، مسیر پیادهروی از کربلا تا مزار عون را طی میکنند. در طول راه، اشعار و سرودهایی با مضامین حماسی و دینی خوانده میشود و مردم نذورات خود را در کنار حرم ادا میکنند.
در زیارتنامهای که به «زیارت ناحیه غیر معروف» شهرت دارد، از عون بن عبدالله با عبارات پرشوری یاد شده است:
السلام على عون بن عبد الله بن جعفر الطيار في الجنان... الناصح للرحمن، التالي للقرآن، لعن الله قاتله...
این عبارات، نه تنها جایگاه ایمانی او را نشان میدهد، بلکه تأکیدی بر شهادتش در راه خدا و همراهی با اهلبیت علیهمالسلام دارد.
چه این مزار متعلق به شهید عاشورا باشد یا یکی از سادات بزرگوار کربلا، مرقد عون بن عبدالله (علیهالسلام) تبدیل به نقطهای از انس و زیارت برای مردم شده است. فضایی که هر ساله زائران را به یاد جوانانی میاندازد که برای حقیقت، جان فدا کردند. حضور در این مکان، فرصتی است برای تجدید عهد با صداقت، ایمان، و فداکاری در راه ولایت.